Bugün yeni bir özelliğimi farkettim, aslında yıllardır farkındayım da dile getirmemiştim. Bir kitabı bitirdiğim zaman birkaç gün yeni bir kitap okumaya başlayamıyorum. Sanki bitirdiğim o kitabın keyfini çıkarmak istiyorum. Kitabın içine düşüyorum ve kitaptaki karekterlerden birine bürünüyorum sanki.
Bugün 'Ali Sefünç'ün Kaldırım Takıntısı' adlı kitabını en sonunda bitirdim. Kitabın kapağını kapadığım an sanki kitap bitti, benim kitabım başladı, aklımda hemen başlamak istediğim başka bir kitap vardı ama bir türlü başlayamadım. Canım çekmedi. Hele bunu bir hazmedeyim, keyfini çıkarayım diye düşündüm.
Kaldırım takıntısı hararetli ve çok sürükleyici bir kitap olmamasına rağmen, okuması çok keyifli bir kitaptı. Öyle acaba bundan sonra ne olacak diye soluk soluğa okumuyorsunuz fakat okumaktan da kendinizi alamıyorsunuz, anlaşılmaz bir haz veriyor insana. Kitapta üç güzel bayan arasında kalan bir erkeğin hikayesi anlatılıyor. Kitabın ta başında tahmin edebildiğim fakat ilerleyen bölümlerinde yok yanlış tahmin etmişim, diye düşündüğüm süpriz bir son ile bitiyor. Finali çok doyurucu olmasa da güzel bir kitap. Relax ve huruz içinde okuyabileceğiniz güzel bir kitap.